Jadwiga Andegaweńska – Kobieta król

Projekt „Edukacja przez Sztukę”, cykl "Niezwykłe Polki i Polacy - Polscy władcy i bohaterowie".
Zrealizowano w ramach programu stypendialnego #kulturawsieci stworzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego @mkidn_gov_pl oraz Narodowe Centrum Kultury @nckultury.

Jadwiga Andegaweńska królowa Polski z dynastii Andegawenów, córka Ludwika Węgierskiego
i Elżbiety Bośniaczki (córki Władysława Łokietka). Według szacunków historyków, Jadwiga w dniu 13 października 1384 przybyła z Węgier do Polski i miała około 10-12 lat. A 16 października 1384 została koronowana na króla Polski.
Była piękną blondynką (o ciemniejszym odcieniu włosów), zgrabną i niezwykle wysoką (ok.175-182cm), zwłaszcza jak na czasy, w których żyła. Uchodziła też za osobę świetnie wykształconą
i niezwykle inteligentną. Władała kilkoma językami – oczywiście węgierskim, również łaciną,
a równocześnie niemieckim oraz najprawdopodobniej czeskim. Do wszystkiego dochodziła bez rozlewu krwi, podczas gdy inni królowie i książęta toczyli krwawe wojny o kawałek ziemi. Ale nie bała się też stanąć na pierwszej linii frontu i konfrontować się z mężczyznami. Wiosną pod nieobecność Jagiełły poprowadziła ona przemarsz wojsk – większość miast i zamków otworzyło przed polską królową bramy bez walki. I choć żyła zaledwie 26 lat, to zapisała się jako potężny władca.
Na swoim dworze skupiła elitę intelektualną Polski. Czytała pisma doktorów kościoła rzymskiego, żywoty świętej Brygidy. Zleciła pierwsze w historii Polski tłumaczenie Księgi Psalmów na język polski (znany obecnie jako Psałterz floriański). Dbała o duchowy rozwój ojczyzny. Fundowała wiele nowych kościołów i uposażała już istniejące klasztory. Opiekowała się szpitalami. W 1397 założyła bursę, czyli po prostu internat dla polskich i litewskich studentów przy Uniwersytecie Karola w Pradze.
W wyniku jej starań odnowiono również Akademię Krakowską, w testamencie Jadwigi, którego realizacją zajął się po jej śmierci Władysław Jagiełło, znalazł się zapis o tym, że na rzecz krakowskiej uczelni przeznaczony zostanie osobisty majątek kobiecego króla.
Na pieczęci majestatycznej, przywieszonej m.in. do dokumentu z 1386, wyobrażono smukłą postać Jadwigi z insygniami władzy, siedzącej na gotyckim, okazałym tronie otoczonym tarczami herbowymi. Odrys pieczęci posłużył Janowi Matejce do namalowania wizerunku Jadwigi na majestacie.
W ikonografii św. Jadwiga przedstawiana jest w stroju królewskim.
Kiedy w styczniu 1887 otworzono jej grobowiec, znajdujący się w Katedrze Wawelskiej, stwierdzono, że klejnoty grobowe wykonane były ze skóry i drewna. To dowód na to, że testament Jadwigi został wypełnionym a jej klejnoty faktycznie zostały przekazane na rzecz Akademii Krakowskiej.