„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie"/"Dark everywhere, gloom everywhere"

Realizacja projektu „Edukacja przez Sztukę” w ramach programu stypendialnego #kulturawsieci stworzonego przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego @mkidn_gov_pl oraz Narodowe Centrum Kultury @nckultury, którego celem jest finansowe wsparcie realizacji projektów upowszechniających dorobek kultury i zwiększających obecność kultury w życiu społecznym, których odbiór następuje poprzez narzędzia on-line.

Projekt: „Edukacja przez Sztukę” - cykl ilustracji dla najmłodszych. Celem projektu jest rozpowszechnianie wiedzy o wybitnych Polakach i do zapoznania się z historią naszego kraju.
"Niezwykłe Polki i Polacy - poezja i literatura”.

„Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie, co to będzie?”. cytat pochodzi oczywiście z II części „Dziadów” Adama Mickiewicza, a wypowiada je chór, podkreślający grozę i tajemniczość obrzędu na cześć zmarłych, odprawianego przez Guślarza wraz z mieszkańcami wsi. Ale za stroną wizualną kryje się ważna lekcja na temat rasizmu, równości i tolerancji. Język Adama Mickiewicza nie jest stary, można powiedzieć, że owe widma i ducha, nawiedzają także ludzi w XXI wieku.
------
Implementation of the "Education through Art" project as part of the #kulturawsieci scholarship program created by the Minister of Culture and National Heritage @mkidn_gov_pl and the National Center for Culture @nckultury, which aims to financially support the implementation of projects promoting cultural heritage and increasing the presence of culture in social life, which is received through on-line tools.
Project: "Education through Art" - a series of illustrations for children.
"Unusual Poles and Poles - poetry and literature".

Dark everywhere, gloom everywhere. What's in the air, what's in the air? the quote will appear from the second part of the "Dziady" by Adam Mickiewicz, and it is spoken by a choir, indicating the horror and mystery of the rite in honor of the deceased, celebrated by Guślarz together with the village apartments. But behind the visual side there is an important lesson to learn about racism, equality and tolerance. The language of Adam Mickiewicz is not old, one can tell about phantoms and ghosts which are haunting people in the 21st century.